همه چیز درباره نگهداری طوطی برزیلی + بیماری های آن

طوطی‌های برزیلی پرندگانی اجتماعی و باهوش هستند که نیاز به مراقبت های ویژه‌ای دارند. نگهداری از طوطی برزیلی اگر به درستی انجام نشود، می‌تواند به سلامتی پرنده آسیب برساند. در این مقاله، به شما کمک می‌کنیم تا با اصول اولیه نگهداری از طوطی برزیلی آشنا شوید و بهترین شرایط زندگی را برای پرنده خود فراهم کنید.

ظاهر طوطی برزیلی ( کوتوله برزیلی )

طوطی برزیلی پرنده‌ای کوچک، زیبا و بازیگوش با رنگ‌های جذاب و متنوع، که به آن «کوتوله برزیلی» یا «لاوبرد» نیز می‌گویند. این پرنده از کوچک‌ترین طوطی‌هاست و زادگاه اصلی آن قاره آفریقا است. طوطی برزیلی با قد تقریبی ۱۰ تا ۷ سانتی‌متر و ۹ گونه اصلی، تنوع رنگی و ظاهری زیادی دارد. اگرچه تنها ۷ گونه از آن‌ها برای نگهداری در خانه مناسب هستند. نکته مهمی که باید به خاطر داشته باشید این است که طوطی برزیلی توانایی صحبت کردن ندارد.

طوطی های کوتوله در رنگ های متنوع وجود دارند ولی همگی آنها دارای حلقه گوشتی سفید رنگی در اطراف چشم می باشند. در گونه ای که صورت قرمز رنگ دارد شدت قرمزی صورت با بلوغ پرنده به حداکثر خود می رسد.

طوطی های کوتوله نر و ماده از نظر ظاهری تفاوت چندانی ندارند.

 

ویژگی طوطی برزیلی سالم

طوطی کوتوله بهتر است در سنین ۶ تا ۷ هفتگی خریداری شوند. در هنگام خرید به وضعیت پرها دقت کنید. وضعیت پرها نشانه خوبی از وضعیت کلی سلامت پرنده است. هنگام خرید به وضعیت چشم ها و سوراخ های بینی نیز باید توجه کرد. برخی از مشخصات طوطی برزیلی شامل موارد زیر است :

• در پرنده سالم پرها صاف، شفاف و درخشان هستند.
• پرنده بیمار اغلب کسل بوده و پرهای ژولیده ای دارد.
• چشم ها باید شفاف و درخشان باشند. تورم اطراف چشم یا ملتحمه، ریزش از بینی یا به هم چسبیدگی پرهای اطراف چشم و بینی نشانه بیماری تنفسی است.
• منقار نباید رشد یا حالت غیر طبیعی داشته باشد.
• در بدن تورم دیده نشود.
• در سینه آثاری از پرکنی نباشد.
• اطراف مخرج طبیعی باشد.
• پاها به راحتی میله قفس را بگیرند.
• پنجه ها رشد غیر طبیعی نداشته باشند و عضلات سینه قوی باشد.

انوع نژاد کوتوله برزیلی

این پرندگان کوچک و زیبا با رنگ‌آمیزی‌های متنوع و جذاب، انتخاب‌های محبوب بسیاری از علاقه‌مندان به نگهداری طوطی برزیلی هستند.

در ادامه به معرفی مختصر انواع نژاد کوتوله برزیلی می‌پردازیم:

• طوطی برزیلی ماداگاسکار (Agapornis canus): این گونه با سر خاکستری و بدن سبز زیتونی شناخته می‌شود و بومی ماداگاسکار است.
• طوطی برزیلی آبسینیان (Agapornis personatus): این گونه با حلقه سیاه رنگ دور چشم و رنگ سبز روشن بدن مشخص می‌شود.
• طوطی برزیلی سیاه گونه (Agapornis nigrigenis): همانطور که از نامش پیداست، گونه‌ای با گونه‌های سیاه رنگ است.
• طوطی برزیلی نقاب‌دار (Agapornis personatus): این گونه نیز مانند گونه آبسینیان، دارای حلقه سیاه رنگ دور چشم است اما رنگ بدنش با گونه آبسینیان متفاوت است.
• طوطی برزیلی لیلیان (Agapornis lilianae): این گونه با رنگ سبز روشن و سر آبی مایل به سبز شناخته می‌شود.
• طوطی برزیلی صورت قرمز (Agapornis pullarius): این گونه با صورت قرمز رنگ و بدن سبز زیتونی مشخص می‌شود.
• طوطی برزیلی فیشر (Agapornis fischeri): این گونه با رنگ زرد روشن در ناحیه گردن و صورت شناخته می‌شود.
• طوطی برزیلی صورت هلویی (Agapornis roseicollis): این گونه با صورت هلویی رنگ و بدن سبز روشن مشخص می‌شود.
• طوطی برزیلی سوین درین (Agapornis swindernianus): این گونه با اندازه بزرگ‌تر نسبت به سایر گونه‌ها و رنگ سبز تیره بدن شناخته می‌شود.

اخلاق و رفتار طوطی برزیلی

رفتار کوتوله برزیلی برای نگهداری طوطی برزیلی بسیار حائز اهمیت است برای مثال،حسادت در طوطی های برزیلی، به خصوص در جنس ماده، یک رفتار رایج است که می‌تواند چالش‌هایی را برای صاحبان این پرندگان ایجاد کند.

علل اصلی حسادت در طوطی‌های برزیلی:

• وابستگی شدید به صاحب: طوطی‌های برزیلی معمولاً به صاحب خود بسیار وابسته می‌شوند و هرگونه توجهی که به پرنده دیگری شود را تهدیدی برای رابطه خود می‌دانند.
• حساسیت در فصل جفت‌گیری: در این دوره، طوطی‌ها بسیار حساس و محافظه‌کار می‌شوند و هر پرنده‌ای را که به عنوان رقیب ببینند، مورد حمله قرار می‌دهند.
• شخصیت پرنده: برخی از طوطی‌ها به طور ذاتی شخصیت حسودتری دارند و بیشتر مستعد بروز این رفتار هستند.

راهکارهایی برای مدیریت حسادت در نگهداری طوطی برزیلی:

1. توجه برابر: سعی کنید به همه پرندگان خود به طور یکسان توجه کنید. زمانی را به طور جداگانه با هر پرنده بگذرانید تا احساس کند نادیده گرفته نشده است.
2. ایجاد فضای شخصی: برای هر پرنده یک قفس یا فضای شخصی جداگانه در نظر بگیرید تا احساس امنیت بیشتری کنند.
3. تدریجاً معرفی پرندگان جدید: اگر قصد دارید پرنده جدیدی به خانه بیاورید، این کار را به تدریج و با احتیاط انجام دهید. در ابتدا پرندگان را در قفس‌های جداگانه قرار دهید و به تدریج آن‌ها را به یکدیگر عادت دهید.
4. تقویت رفتارهای مثبت: زمانی که پرنده رفتار خوبی از خود نشان می‌دهد، او را تشویق کنید. این کار باعث می‌شود که پرنده به جای رفتارهای منفی، به دنبال جلب توجه مثبت شما باشد.
5. مشاوره با دامپزشک: اگر حسادت پرنده شما شدید است و با روش‌های خانگی قابل کنترل نیست، بهتر است با یک دامپزشک متخصص پرندگان مشورت کنید.

نکات مهم در مورد نگهداری از چند طوطی برزیلی:

• گونه‌های مختلف: بهتر است طوطی‌هایی از یک گونه را با هم نگهداری کنید. طوطی‌های با گونه‌های مختلف ممکن است با هم سازگار نباشند.
• جنس: اگر قصد نگهداری از چند طوطی برزیلی را دارید، بهتر است تعداد پرنده‌های نر و ماده برابر باشد تا از بروز رقابت شدید جلوگیری شود.
• سن: بهتر است طوطی‌هایی هم سن و سال را با هم نگهداری کنید تا بتوانند بهتر با هم ارتباط برقرار کنند.
• فضای کافی: قفس یا فضایی که برای پرندگان در نظر می‌گیرید باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا همه آن‌ها بتوانند آزادانه حرکت کنند.

تغذیه طوطی برزیلی (کوتوله برزیلی)

تغذیه مناسب طوطی برزیلی بسیار مهم است، زیرا یک رژیم غذایی متعادل به رشد و سلامت این پرنده کوچک کمک می‌کند.

مواد غذایی ضروری در نگهداری طوطی برزیلی:

• پلت‌های مخصوص طوطی: این پلت‌ها حاوی تمام مواد مغذی مورد نیاز طوطی هستند و پایه اصلی رژیم غذایی او را تشکیل می‌دهند.
• میوه‌ها و سبزیجات: میوه‌ها و سبزیجاتی مانند سیب، موز، هویج، خیار، کلم بروکلی و اسفناج سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی هستند.
• حبوبات: حبوبات مانند عدس، نخود و لوبیا منبع خوبی از پروتئین هستند.
• دانه‌ها و آجیل‌ها: دانه‌هایی مانند تخم کتان و آفتابگردان و آجیل‌هایی مانند گردو (به مقدار کم) حاوی چربی‌های سالم و ویتامین E هستند.
• سبزی‌های برگ‌دار: سبزی‌هایی مانند کاهو، جعفری و شاهی سرشار از فیبر هستند و به هضم غذا کمک می‌کنند.
• کف دریا (نوعی مکمل): کف دریا منبع خوبی از کلسیم است که برای سلامت استخوان‌ها و پوسته تخم پرنده ضروری است.

نکات مهم در تغذیه طوطی برزیلی:

• تنوع غذایی: سعی کنید رژیم غذایی طوطی خود را متنوع کنید تا تمام مواد مغذی مورد نیاز او تامین شود.
• تازگی غذا: همیشه به طوطی خود غذای تازه و تمیز بدهید.
• اندازه مناسب: اندازه تکه‌های غذا باید به اندازه‌ای باشد که پرنده بتواند به راحتی آن را بخورد.
• آب تمیز: همیشه ظرف آب طوطی را تمیز نگه دارید و به آن آب تازه بدهید.
• اجتناب از مواد غذایی مضر: از دادن مواد غذایی مانند آووکادو، شکلات، قهوه، الکل و نمک به طوطی خود جداً خودداری کنید.

قفس طوطی برزیلی

یرای نکهداری طوطی برزیلی نیازمند یک قفس مناسب هستید. ویژگی قفس طوطی برزیلی به شرح زیر است :

فضای کافی، ایمنی و سرگرمی:

• اندازه قفس: هرچند هیچ قفسی به اندازه کافی بزرگ نیست، اما سعی کنید بزرگ‌ترین قفس ممکن را برای طوطی خود تهیه کنید. طوطی‌ها به فضای کافی برای حرکت و بازی نیاز دارند.
• جنس و استحکام: قفس باید از مواد باکیفیت و مقاوم ساخته شده باشد تا در برابر جویدن طوطی مقاومت کند. وجود لبه‌های تیز یا تراشه‌های فلز در میله‌ها می‌تواند برای پرنده خطرناک باشد.
• اسباب‌بازی: فراهم کردن اسباب‌بازی‌های متنوع، به طوطی کمک می‌کند تا ذهن و بدنش فعال بماند و از پرکنی جلوگیری شود. گاز زدن اسباب‌بازی‌ها همچنین به سایش طبیعی منقار کمک می‌کند.

تغذیه و بهداشت:

• ظروف غذا و آب: ظروف غذا و آب باید در سطحی بالاتر از قفس قرار بگیرند تا از آلودگی مدفوع در امان باشند. برای طوطی‌های کوچک، آبخوری‌های لوله‌ای مناسب است، اما برای طوطی‌های بزرگ‌تر، بهتر است از ظرف‌های فلزی استفاده شود.
• آب تمیز: آب طوطی باید روزانه تعویض شود و همیشه تمیز و تازه باشد.
• کف قفس: استفاده از روزنامه ساده برای پوشش کف قفس، گزینه مناسبی است. از استفاده از روزنامه‌های رنگی خودداری کنید، زیرا ممکن است حاوی مواد سمی باشند.

نکات ایمنی:

• قفل قفس: طوطی‌ها بسیار باهوش هستند و به سرعت یاد می‌گیرند که قفل قفس را باز کنند. بنابراین بهتر است از قفسی با سیستم قفل‌گذاری قوی استفاده کنید.
• محل قرارگیری قفس: قفس طوطی را در مکانی آرام و دور از سر و صدا قرار دهید. همچنین، قفس را در جایی قرار دهید که نور مستقیم خورشید به آن نتابد.
• جنس قفس: قفس‌های استیل ضدزنگ بهترین گزینه بذای نگخهداری طوطی برزیلی هستند، زیرا مقاوم و بهداشتی هستند.
• فاصله بین میله‌ها: فاصله بین میله‌های قفس باید به اندازه‌ای باشد که سر طوطی در آن گیر نکند.
• تمیز کردن قفس: قفس طوطی باید به طور مرتب تمیز شود تا از رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها جلوگیری شود.

نکته درباره قفس طوطی برزیلی

بیشتر پرندگان زینتی، به ویژه طوطی‌ها، به جای میله‌های پلاستیکی، ترجیح می‌دهند روی شاخه‌های طبیعی بنشینند. شاخه‌های طبیعی به پرنده کمک می‌کنند تا پنجه‌های خود را تقویت کرده و از ایجاد میخچه جلوگیری کنند. همچنین، جویدن شاخه‌ها به سایش طبیعی منقار کمک می‌کند و برای پرنده سرگرم‌کننده است.

چگونه شاخه مناسب برای پرنده خود انتخاب کنیم:

• نوع چوب: چوب‌های میوه‌ای مانند سیب، گلابی و به، گزینه‌های مناسبی هستند. از چوب‌های درختانی که ممکن است حاوی مواد سمی باشند (مانند درختان آلبالو یا گیلاس) خودداری کنید.
• تمیز کردن شاخه: شاخه را به خوبی بشویید و با آب جوش ضدعفونی کنید. مطمئن شوید که هیچ گونه مدفوع پرندگان وحشی، قارچ یا سموم بر روی آن نباشد.
• قطر شاخه: قطر مناسب شاخه به اندازه پرنده بستگی دارد. برای طوطی‌های برزیلی، قطر ۱ تا ۱٫۵ سانتی‌متر و برای کاسکو، قطر حدود ۲٫۵ سانتی‌متر مناسب است.
• تنوع قطر: بهتر است از شاخه‌هایی با قطرهای مختلف استفاده کنید تا پرنده بتواند بر اساس نیاز خود، شاخه مورد نظر را انتخاب کند.
• محکم کردن شاخه به قفس: شاخه را به گونه‌ای به قفس ببندید که محکم باشد اما حرکت کند. از بست‌هایی استفاده کنید که به پرنده آسیبی نرساند.

محل قراردادن قفس طوطی برزیلی

قرار دادن قفس گوشه اتاق مناسب است زیرا پرنده در کنار دیوار احساس امنیت می کند. آشپزخانه برای قراردادن قفس جای مناسبی نیست، زیرا بخارات موجود در آشپزخانه برای پرنده مضر هستند. بهتر است محل قرار گرفتن پرنده چند سانتی متر بالاتر از سطح چشمان ما باشند. نزدیک بودن ارتفاع قفس به چشمان ما موجب  می شود که کنترل بهتری رو پرنده صورت گیرد و اهلی کردن آن ساده تر گردد. با این حال باید توجه داشت که اکثر پرندگان در طبیعت بیشتر اوقاتشان را در سطحی بالاتر از چشم انسان می گذرانند.

 

دمای مناسب نگهداری طوطی برزیلی در خانه

حفظ دمای مناسب در نگهداری طوطی برزیلی (کوتوله برزیلی) بسیار مهم است.

• روز: طوطی برزیلی در دمای بین ۱۵٫۵ تا ۲۱٫۱ درجه سانتی‌گراد احساس راحتی می‌کند.
• شب: دمای مناسب در شب حدود ۱۴٫۵ درجه سانتی‌گراد است.

به طور کلی، دمایی که برای شما خوشایند است، برای طوطی شما نیز مناسب خواهد بود. اما به خاطر داشته باشید که همیشه باید دمای محیط را بررسی کنید، مخصوصاً در زمان بیماری پرنده.

جوجه‌های طوطی برزیلی:

• روزهای اول: دمای مناسب برای جوجه‌های تازه متولد شده در ۷ روز اول ۳۵ درجه سانتی‌گراد است.
• هفته‌های بعد: تا ۳۰ روزگی، دمای محیط نباید زیر ۳۰ درجه سانتی‌گراد بیاید.

 

تربیت کوتوله برزیلی

تربیت کوتوله برزیلی نه تنها به شما کمک می‌کند تا یک همراه باهوش و بامزه داشته باشید، بلکه باعث می‌شود طوطی برزیلی شما شادتر و سالم تر باشد.

روش‌های آموزش طوطی برزیلی:

1. پاداش‌های خوراکی:

   • از خوراکی‌های مورد علاقه طوطی خود به عنوان پاداش استفاده کنید.
   • تنوع در خوراکی‌ها باعث می‌شود که طوطی شما به آموزش علاقه‌مندتر شود.
   • مراقب باشید که بیش از حد به طوطی خود خوراکی ندهید تا چاق نشود.

2. پاداش‌های غیرخوراکی:

   • نوازش کردن، بوسیدن و تمجیدهای کلامی از جمله پاداش‌های غیرخوراکی موثر هستند.
   • با استفاده از اسباب‌بازی‌های مورد علاقه طوطی نیز می‌توانید به او پاداش دهید.

3. تکرار و صبر:

   • آموزش طوطی نیاز به صبر و حوصله زیادی دارد.
   • هر ترفند را چندین بار تکرار کنید تا طوطی آن را یاد بگیرد.
   • از تنبیه کردن طوطی خودداری کنید.

رایج ترین بیماری های طوطی برزیلی

ممکن است در حین نگهداری طوطی برزیلی خود، متوجه حال ناخوش آن شوید. برخی از رایج ترین بیماری های طوطی برزیلی عبارتند ار :

۱٫ بیماری‌های پوست و پر:

• مریضی منقار و پرهای طوطی سانان (PBFD)
• عفونت قارچی (کاندیدیازیس)
• شپش
• کنه

۲٫ بیماری‌های داخلی:

• عفونت ویروسی پولیوماویریده
• عفونت‌های باکتریایی
• عفونت ویروسی آوی پاکس
• انگل‌های داخلی
• آنفولانزای معده (التهاب معده و روده)
• کوکسیدیوز
• اسهال
• گیر کردن تخم

کوتاه کردن پرهای بال طوطی برزیلی

کوتاه کردن پرهای بال طوطی برزیلی به منظور تحت کنترل بودن پرنده و گرفتن قدرت پرواز از آن( به ویژه پرنده هایی که از قفس بیرون می آیند) انجام می شود. بهتر است این عمل توسط دو نفر انجام شود. برای این کار باید ۶ تا ۸ پر اصلی هر دو بال از سمت خارج چیده شود. ۲ پر خارجی را کوتاه نمی کنند تا بال شکل زننده به خود نگیرد.

کوتاه کردن ناخن طوطی برزیلی

ناخن های پرنده رشد مداوم دارند و کوتاه کردن آنها در نگهداری طوطی برزیلی ضروری است. همانند کوتاه کردن ناخن ها در سگ، در طوطی ها این کار از محلی که فاقد عروق خونی است انجام می شود. البته در صورتی که چوب زیر پای پرنده مناسب باشد ناخن بیش از حد بلند نمی شود. باید گفت که اکثر کاسکو ها خودشان عادت به کوتاه کردن ناخن دارند.

عارضه پرکنی طوطی برزیلی

عارضه پرکنی طوطی برزیلی یک سندرم با علل مختلف است و در طوطی ها شایع می باشد. از جمله عوامل مهم در بروز آن می توان به دلتنگی،نداشتن جفت یا مصاحب، استرس و بروز تغییرات در محیط ( مانند تغییر در تغذیه، مکان، فعالیت یا ورود افراد جدید به محیط که توجه صاحب پرنده را بیشتر جلب کند) اشاره کرد. ممکن است کوتوله برزیلی این عمل را از پرنده دیگری یاد گرفته، تکرار کند. در مورد طوطی هایی که بیشتر وقت خود را در یک قفس کوچک گذرانده و فعالیت کمی دارند، این عارضه می تواند بخشی از سرگرمی آنها باشد.

بسیاری از پرندگان این عمل را در تنهایی یا در شب انجام می دهند. بنابراین عدم مشاهده پرکنی توسط طوطی، دلیلی بر رد آن نیست. در این حالت الگو و نواحی ریزش پر به تشخیص عارضه کمک می کند. اگر روی سر و گردن پوشش کامل باشد، ولی منطقه دیگری از بدن (بویژه سینه و شکم) فاقد پر بوده و هیچ نشانه ای از بیماری های التهابی پوست وجود نداشته باشد، باید به عارضه پرکنی مشکوک شد.

 

شما می توانید قبل از مراجعه حضوری به  کلینیک دامپزشکی شیراز و یا مراکز تجاری دامپزشکی جهت دریافت مشاوره رایگان با دکتر مردانی تماس بگیرید.

۰۹۱۷۲۲۷۴۰۱۹