گربه پرشین
گربه پرشین (Persian cat ) یکی از قدیمی ترین و شناخته شده ترین نژادهای گربه در جهان است. این گربه را در جهان با نام پرشین ( اشاره به نام تاریخی ایران در زبان خارجی ) می شناسند و امروزه محبوب ترین گربه در ایالات متحده به شمار می رود. در سال ۱۹۰۰ میلادی گربه پرشین از انگلستان به آمریکا برده شد و به دلیل محبوبیت این نژاد پرورش داده شد. وزن این نژاد بین ۳/۵ تا ۷ کیلوگرم و طول عمری بین ۱۰ تا ۱۵ سال دارند. این گربه ساکت، ملایم و علاقه مند به مشاهده اطراف می باشد.
انواع پرشین کت
امروزه دو نوع حالت صورت برای گربه های پرشین وجود دارد : نوع فلت و نوع کلاسیک. در هر ۲ گونه، گوش ها کوچک و گرد هستند که بر روی سر به سمت پایین قرار دارند، چشم ها پهن و گرد، گونه ها پر و چانه پهن است. چیزی که دو نوع را از هم متمایز می کند این است که نوع فلت صورتی بسیار صاف دارد و دارای بینی کوتاه و سر بالاست که با یک شکستگی در مرکز دو چشم قرار گرفته است. در واقع بینی در راستای دو چشم قرار دارد.
خصوصیات گربه پرشین
پرشین گربه ای آرام، متکی و شیرین خو است که ترجیح می دهد به جای اینکه به اطراف بدود کنار صاحبش لم بدهد. آنها همدم مناسبی هستند و از بازی کردن های کوتاه مدت بین استراحت هایشان لذت می برند. پرشین نیاز به محبت و تعامل با انسان دارند. آنها دوست داشتنی هستند و نیاز به محبت و توجه کافی دارند. آنها نوازش و بغل شدن را دوست دارند. شیرین، مهربان و پاسخگو به حالات شما هستند و صدای نرم و دلپذیری دارند که به ندرت از آن استفاده می کنند. پرشین ها معمولا به صاحبشان آرامش می دهند.
نگهداری از پرشین ها
مهم ترین نکته که در نگهداری گربه پرشین باید دقت کرد، آراستن هر روز آنها می باشد. پوشش بلند و زیبای این گربه ( حدود ۲۰ سانت ) اغلب باید روزی یک تا دو بار شانه شود و حمام دادن حداقل یک بار در ماه مناسب می باشد. نکته قابل توجه دیگر جعبه خاک است که به پنجه ها و پوشش بدن حیوان می چسبد و اگر گربه و جعبه به طور منظم تمیز نشوند، پرشین تمایلی به استفاده از جعبه خاک کثیف نخواهد داشت. از دیگر مسائل مربوط به نگهداری این نژاد، ریزش اشک بیش از است و به همین خاطر باید روزانه به وسیله قطره چشمی مخصوص تمیز شود. به منظور پیشگیری از بیماری های دهان و دندان، باید دندان ها را مسواک زد.
پرشین طلایی (Golden )
پرشین طلایی در ده ۱۹۲۰ در انگلستان بوجود آمد و تا دهه ۱۹۷۰ به عنوان نژادی جداگانه در آمریکا به شمار می رفت. نخستین گربه پرشین طلایی از گربه های چین چیلا به دنیا آمد. برخی از پرشین های طلایی، سفید به دنیا می آیند و رنگ آنها در طول دو سه سال طلایی می شود.
چین چیلا ( Chin chila )
در آمریکا تلاش شد تا پرشین های سفید و نقره ای را به عنوان نژاد جداگانه ای به ثبت برسانند که موفقیت آمیز نبود و در CFA به این پوشش پرشین ها چین چیلا گفته می شود. از ویژگی های این نژاد چشم های سبز زمردی آن است. محبوبیت چین چیلا در دهه ۱۹۶۰ و با حضور در فیلم های جیمزباند افزایش یافت.
پرشین اسموک (Smok)
گربه پرشین اسموک در دهه ۱۸۶۰ در انگلستان به وجود آمد. در پوشش پرشین اسموک، پایه هر مو به رنگ روشن است و به تدریج و با توجه به بلندی پوشش، تیره می شود.بچه های پرشین اسموک بدون هیچ طرحی روی پوشش به دنیا می آیند و طرح های روی پوشش بعد از چند ماه ظاهر می شوند. در دهه ۱۹۴۰ پرشین اسموک دیگر وجود نداشت تا اینکه چند پرورش دهنده دوباره اقدام به پرورش آن کردند.
کامئو (Cameo)
کامئو یکی از زیباترین ترکیبات رنگی پرشین هاست که در دهه ۱۹۵۰ از آمیزش اسموک و تورتوایس شل بوجود آمد. پوشش بدن سفید است و انتهای موها سایه ای از رنگ های متفاوت می باشد.
پرشین تبی (Tabby)
پرشین های تبی تاریخچه طولانی تری نسبت به پرشین های دیگر دارند. تبی های قهوه ای در نمایش های گربه در دهه ۱۸۷۰ دیده شدند. بعد از آن پرورش تبی ها در سه نوع کلاسیک، راه اره و خالدار ادامه یافت.
سیلور تبی(Silver Tabby)
سیلور تبی ها جز محبوب ترین رنگ های پرشین ها به شمار می روند. پرشین سیلور تبی در دهه ۱۸۰۰ در انگلستان بوجود آمد. پوشش زیرین به رنگ آبی- نقره ای می باشد و سینه زیر بدن سفید رنگ است.
پرشین تورتوایس شل( Tortoisesheii)
تورتوایس شل در دهه ۱۸۸۰ در انگلستان به بوجود آمدند. آنها دو رنگ مشکی و قرمز داشتند که رنگ سنتی این ترکیب رنگی به شمار می رود. امروزه تنوع رنگی زیادی مانند شکلاتی، قهوه ای و قرمز برای پرشین های تورتوایس شل وجود دارد. نخستین استاندارد این رنگ پرشین در سال ۱۹۱۴ مورد قبول قرار گرفت.
پرشین پیوتر (Pewter )
پرشین های بیوتر از آمیزش چین چیلا ها به وجود آمده اند. پوشش این رنگ، روشن و اغلب مایل به سفید است و دارای سایه های آبی و سیاه می باشد. چشم ها به رنگ نارنجی مایل به مسی می باشد.
پرشین بی کالر (Bicolor)
از دهه ۱۹۶۰ محبوبیت پرشین های بی کالر نزد پرورش دهندگان افزایش یافت. نخستین پرشین های بی کالر فقط در دو رنگ سیاه و سفید وجود داشتند. امروزه رنگ های دیگری مانند قرمز، آبی، شکلاتی و یاسی نیز مورد قبول هستند.
پرشین مو کوتاه اگزاتیک (Exotic)
این نژاد از گربه که به آنها پرشین مو کوتاه نیز گفته می شود، در تمامی رنگ ها و طرح هایی شامل خالدار، سوبیایی و مینک وجود دارند. اگزاتیک ها همانند پرشین های مو بلند گربه های آرام و بی سر و صدا و وفاداری هستند. گربه های اگزاتیک نر به طور کلی آرام تر و مهربان تر از ماده ها هستند و بیشتر وقتشان را در گوشه ای از خانه نشسته و مشغول استراحت کردن می باشند. گربه های اگزاتیک بیشتر دوست دارند با نگاه کردن به جای صدا کردن با صاحب خود ارتباط برقرار کنند. این نژاد دوست دارد تا کنار صاحب خود باشد و نوازش و بغل شود. پرشین های اگزاتیک همچنین عاشق بازی کردن هستند و می توانند ساعت ها با یک اسباب بازی، بازی کنند و سرگرم شوند. رفتار این گربه ها با بچه ها و حیوانات خانگی دیگر خوب است.
گربه همالین (Himalayan)
این نژاد از ترکیب نژاد سیامی و پرشین بوجود آمده است. این گربه ها آرام و متین با رفتاری دوستانه هستند که از غریبه ها می ترسند. آنها همواره باید درون خانه نگهداری شوند و رسیدگی روزانه به بهداشت آنها حائز اهمیت است. شانه کشیدن روزانه و استحمام هفتگی لازم است. علاوه بر آن، به خاطر نوع صورت خود بیش از حد دچار مشکلات چشمی و دندانی می شوند و همانند گربه پرشین، ترشحات چشمی دارند. این گربه ها با کودکان مشکلی ندارند و می توان آنها را در کنار سگ ها و دیگر حیوانات خانگی نگهداری کرد. ( لیست غذاهای سمی گربه)
شما می توانید قبل از مراجعه حضوری به مراکز درمانی دامپزشکی و یا مراکز تجاری دامپزشکی جهت دریافت مشاوره رایگان با دکتر مردانی (بهترین دامپزشک در شیراز) تماس بگیرید.
