آموزش نحوه پرورش و نگهداری طوطیآموزش نگهداری از پرندگان

همه چیز درباره نگهداری طوطی برزیلی + بیماری های آن

 

طوطی برزیلی ( کوتوله برزیلی )

پرنده ای بسیار زیبا و جذاب که به سرعت با محیط خانه انس می گیرد. این پرنده در شرایط اسارت،کمتر جوجه می دهد. طوطی های کوتوله در رنگ های متنوع وجود دارند ولی همگی آنها دارای حلقه گوشتی سفید رنگی در اطراف چشم می باشند. در گونه ای که صورت قرمز رنگ دارد شدت قرمزی صورت با بلوغ پرنده به حداکثر خود می رسد. ضمن اینکه نابالغ ها به طور کلی آرام تر هستند. جیره غذایی طوطی برزیلی شامل مخلوط دانه غلات و تخم آفتابگردان به همراه سبزیجات و میوه است. طوطی های کوتوله نر و ماده از نظر ظاهری تفاوت چندانی ندارند.

 

 

مشخصات طوطی برزیلی سالم

طوطی کوتوله بهتر است در سنین ۶ تا ۷ هفتگی خریداری شوند. در هنگام خرید به وضعیت پرها دقت کنید. وضعیت پرها نشانه خوبی از وضعیت کلی سلامت پرنده است. هنگام خرید به وضعیت چشم ها و سوراخ های بینی نیز باید توجه کرد.

  • در پرنده سالم پرها صاف، شفاف و درخشان هستند.
  • پرنده بیمار اغلب کسل بوده و پرهای ژولیده ای دارد.
  • چشم ها باید شفاف و درخشان باشند. تورم اطراف چشم یا ملتحمه، ریزش از بینی یا به هم چسبیدگی پرهای اطراف چشم و بینی نشانه بیماری تنفسی است.
  • منقار نباید رشد یا حالت غیر طبیعی داشته باشد.
  • در بدن تورم دیده نشود.
  • در سینه آثاری از پرکنی نباشد.
  • اطراف مخرج طبیعی باشد.
  • پاها به راحتی میله قفس را بگیرند.
  • پنجه ها رشد غیر طبیعی نداشته باشند و عضلات سینه قوی باشد.

 

 

 

قفس مناسب طوطی

قفس باید فضای کافی داشته باشد، هرچند که هیچ قفسی به اندازه کافی بزرگ نیست. قفس طوطی باید محکم باشد. طوطی ها بیشتر وقت خود را صرف بالا رفتن از میله ها می کنند، بنابراین وجود لبه های تیز یا تراشه فلزات در میله های قفس می تواند به راحتی سبب ایجاد جراحت و خونریزی در زبان پرنده شود.  باید توجه داشت که گاز زدن مداوم اشیا توسط طوطی موجب می شود که منقار آن کمتر نیاز به اصلاح داشته باشد. در ضمن این کار نوعی سرگرمی برای پرنده است و از این رو کمتر پرهای خود را خواهد کند.

برای اینکه ظروف غذا با مدفوع آلوده نشود باید در سطحی بالاتر از قفس باشند و هرگز زیر میله قرار نگیرند. آبخوری لوله ای مناسب طوطی های کوتوله است ولی طوطی های بزرگتر پلاستیک پایه آن را از بین می برند.پس برای کاسکو و طوطی های حلقه گردنی بهتر است آب در ظرف فلزی نیم دایره ای شکل ریخته شود. آب همیشه باید تازه و تمیز باشد. برای کف قفس روزنامه جاذب خوب مناسب است ولی بهتر است از روزنامه رنگی استفاده نشود، زیرا حاوی مواد سمی است. طوطی ها خیلی زود روش باز کردن در قفس را یاد می گیرند بنابراین یک جفت معمولی کافی نیست.

 

 

طوطی برزیلی
طوطی برزیلی

 

محل قراردادن قفس در منزل

قرار دادن قفس گوشه اتاق مناسب است زیرا پرنده در کنار دیوار احساس امنیت می کند. آشپزخانه برای قراردادن قفس جای مناسبی نیست، زیرا بخارات موجود در آشپزخانه برای پرنده مضر هستند. بهتر است محل قرار گرفتن پرنده چند سانتی متر بالاتر از سطح چشمان ما باشند. نزدیک بودن ارتفاع قفس به چشمان ما موجب  می شود که کنترل بهتری رو پرنده صورت گیرد و اهلی کردن آن ساده تر گردد. با این حال باید توجه داشت که اکثر پرندگان در طبیعت بیشتر اوقاتشان را در سطحی بالاتر از چشم انسان می گذرانند.

 

 

بهترین نشیمنگاه پرنده

بیشتر پرندگان زینتی روی میله پلاستیکی احساس راحتی نمی کنند. برای این پرندگان شاخه درختان مناسب تر است. شاخه ای انتخاب کنید که عاری از مدفوع پرندگان وحشی، قارچ و سموم ناشی از سم پاشی باشد. سپس برگ ها و شاخه های اضافی آن را قطع کرده و در قفس قرار دهید. قطر میله برای طوطی برزیلی و کاسکو باید در حدود ۲/۵ سانتی متر و برای طوطی برزیلی حدود ۱ تا ۱/۵ سانتی متر باشد. بهتر است شاخه های طبیعی نیز هر چند وقت یکبار تعویض شوند.

 

نشیمنگاه مناسب طوطی
نشیمنگاه مناسب طوطی

 

جابه جا کردن کوتوله برزیلی

تمام پرنده ها در نور کم، راحت تر گرفته می شوند. اگر پرنده از قفس فرار کرد ابتدا اتاق را تاریک کنید و به آرامی به او نزدیک شوید. برای طوطی کوچک بالها را کف دست جمع کرده، سر آن را به آرامی بین انگشت اول و دوم قرار دهید. برای گرفتن طوطی های بزرگ بهتر است از دستکش ضخیم استفاده شود زیرا منقار قوی آنها قادر است آسیب جدی به دست وارد کند.

 

 

رابطه طوطی با دیگر حیوانات

طوطی برزیلی به طور ذاتی موجودی اجتماعی است و برای سرحال بودن باید جفت مناسب داشته یا در تماس مرتب با انسان باشد. سگ معمولا ورود پرنده را می پذیرد ولی باید توجه داشت که توجه زیاد به سگ در حدی باشد که باعث حسادت طوطی نشود. پرنده جدید را باید به تدریج وارد کرد، حتی اگر جفت پرنده شما باشد. ابتدا باید قفس های مجزای آنها را کنار هم قرار داد بدون اینکه با هم تماس داشته باشند تا به تدریج یک دیگر را بپذیرند.

 

 

کوتاه کردن پرهای بال

این عمل به منظور تحت کنترل بودن پرنده و گرفتن قدرت پرواز از آن( به ویژه پرنده هایی که از قفس بیرون می آیند) انجام می شود. بهتر است این عمل توسط دو نفر انجام شود. برای این کار باید ۶ تا ۸ پر اصلی هر دو بال از سمت خارج چیده شود. ۲ پر خارجی را کوتاه نمی کنند تا بال شکل زننده به خود نگیرد. در کاسکو که سنگین تر است حداکثر چیدن ۶ پر کافی است.

 

 

کوتاه کردن ناخن طوطی

ناخن های پرنده رشد مداوم دارند و کوتاه کردن آنها ضروری است. همانند کوتاه کردن ناخن ها در سگ، در طوطی ها این کار از محلی که فاقد عروق خونی است انجام می شود. البته در صورتی که چوب زیر پای پرنده مناسب باشد ناخن بیش از حد بلند نمی شود. باید گفت که اکثر کاسکو ها خودشان عادت به کوتاه کردن ناخن دارند.

 

غذای طوطی برزیلی

پرندگان خانواده طوطی براساس اندازه خود به دانه نیاز دارند. دانه ها شامل دو گروه مهم هستند.

۱- غلات: کربوهیدرات زیاد و چربی کم دارند مثل ارزن و ذرت

۲- دانه های روغنی: دارای چربی زیاد و کربوهیدرات کم هستند مثل تخم آفتابگردان و گلرنگ

طوطی کوتوله تخمه آفتابگردان و گلرنگ را بیشتر دوست دارد و در بین غلات، جو نیم کوب شده را ترجیح می دهد. برای جوجه هایی که از والدین جدا می شوند ذرت مناسب است که می توان آن را پخت تا نرم شود.

 

غذای طوطی
غذای طوطی

 

غذاهای کمکی

برای حفظ سلامتی اکثر پرنده های زینتی مفید است. این غذاهای کمکی می تواند شامل سبزیجات( مثل کلم) میوه ( سیب و انگور و زردآلو) و مقدار کمی پروتئین حیوانی ( مثل تخم مرغ پخته) باشد. اضافه شدن غذای کمکی باید از مقادیر بسیار کم شروع شود. مقدار مناسب سبزیجات، دارای ویتامین ها و مواد معدنی با ارزش بوده و به دلیل داشتن فیبر، مانع از چاق شدن پرنده می گردند ولی مقدار زیاد آنها موجب اسهال می شود.

 

 

عارضه پرکنی

یک سندرم با علل مختلف است و در طوطی ها شایع می باشد. از جمله عوامل مهم در بروز آن می توان به دلتنگی،نداشتن جفت یا مصاحب، استرس و بروز تغییرات در محیط ( مانند تغییر در تغذیه، مکان، فعالیت یا ورود افراد جدید به محیط که توجه صاحب پرنده را بیشتر جلب کند) اشاره کرد. ممکن است پرنده این عمل را از پرنده دیگری یاد گرفته، تکرار کند. در مورد طوطی هایی که بیشتر وقت خود را در یک قفس کوچک گذرانده و فعالیت کمی دارند، این عارضه می تواند بخشی از سرگرمی آنها باشد.

بسیاری از پرندگان این عمل را در تنهایی یا در شب انجام می دهند. بنابراین عدم مشاهده پرکنی توسط طوطی، دلیلی بر رد آن نیست. در این حالت الگو و نواحی ریزش پر به تشخیص عارضه کمک می کند. اگر روی سر و گردن پوشش کامل باشد، ولی منطقه دیگری از بدن (بویژه سینه و شکم) فاقد پر بوده و هیچ نشانه ای از بیماری های التهابی پوست وجود نداشته باشد، باید به عارضه پرکنی مشکوک شد.

 

 

عارضه پرکنی در طوطی سانان
عارضه پرکنی در طوطی سانان

 

راه های درمان پرکنی

اولین قدم برای درمان تجزیه و تحلیل محیط زندگی پرنده بویژه در مراحل اولیه بروز عارضه است. به حداقل رساندن عوامل فیزیکی یا روانی، اصلاح محیط و غذا یا تغییر محیط، افزودن غذاهای کمکی ( مثل میوه و سبزی)، فراهم کردن اسباب بازی های بی خطر و شاخه های درخت تمیز تا پرنده از منقار خود بیشتر استفاده کند، در درمان موثر است.

در صورتی که تمام راه ها به شکست منتهی شوند می توان از گردنبند الیزابت استفاده کرد. همراه با این تغییرات می توان از داروهایی نظیر فلوگزتین ۱ نیز استفاده کرد. برای تسریع در رشد مجدد پرهای جدید بهتر است مکمل های ویتامین دار به جیره اضافه شود.

 

 

درمان پرکنی با گردنبند الیزابت
درمان پرکنی با گردنبند الیزابت

 

بیماری های مشترک بین انواع طوطی و انسان

بیماری های مهمی که می تواند از طوطی سانان به انسان منتقل شود، بیماری پسیتاکوز است. سایر بیماری های مشترک که انتقال کمتری به انسان دارند عبارتنداز : سالمونلوز، پاستورلوز، سل و آسپرژیلوز.

 

پسیتاکوز

این بیماری از سراسر جهان گزارش شده است. عامل بیماری کلامیدیاپسیتاسی ۲ است. در صورت امکان بهتر است پرنده پس از خرید، مورد آزمایش قرار گیرد. باکتری در ترشحات دهان، بینی و مدفوع وجود دارد و انتقال از طریق تماس مستقیم و آئروسل ها صورت می گیرد. پرندگان جوان نسبت به عفونت حساس تر هستند.

 

 

علائم بیماری پسیتاکوز

  • کاهش وزن
  • بی حالی
  • افسردگی
  • بی اشتهایی
  • اسهال سبز تا خونی
  • آبریزش از چشم و بینی

 

 

تشخیص بیماری

این بیماری در انسان پنومونی آتیپیک ایجاد می کند. تشخیص از طریق جدا کردن عامل از طریق کشت سلولی یا جنین جوجه و سرولوژی انجام پذیر است.

 

 

درمان بیماری پسیتاکوز

استفاده از آنتی بیوتیک های خانواده تتراسایکلین ( به ویژه کلرتترا سایکلین) برای مدت یک ماه ( زیرا تتراسایکلین روی ارگانیسم فعال و در حال تقسیم موثر است) می باشد.

 

سالمونلوز

به عفونت ایجاد شده به وسیله باکتری های جنس سالمونلا اطلاق می شود. این عفونت شایع است و اغلب گونه ها در هر سن به آن مبتلا می شوند. با این حال شکل حاد بیماری در پرندگان جوان، تحت استرس و دارای تغذیه ضعیف بیشتر روی می دهد. کاسکو به سالمونلوز حساس است. انتقال بیماری به دو صورت مستقیم و غیر مستقیم ( خوردن غذای آلوده ) روی می دهد.

عفونت های مزمن می توانند با جایگزین شدن باکتری در مفاصل و ایجاد درد، سختی حرکت یا تورم و ضعف همراه باشد. تشخیص بیماری با جدا کردن باکتری از مدفوع یا خون پرنده مبتلا صورت می گیرد. درمان با استفاده از آنتی بیوتیک خوراکی یا تزریقی انجام می شود. داروی انروفلوکساسین و کلرامفنیکل برای این منظور مناسب هستند.

شما می توانید قبل از مراجعه حضوری به مراکز درمانی دامپزشکی و یا مراکز تجاری دامپزشکی جهت دریافت مشاوره رایگان با دکتر مردانی تماس بگیرید

۰۹۱۷۲۲۷۴۰۱۹

لطفا امتیاز بدید

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا